Logo_met_tekst.jpg
header-2016_1.jpg

Nieuws

Jubileum concert: G. Verdi: Requiem

Datum: 28 oktober 2017
Adventskerk te Assen.
Aanvang 20.00 uur.
Concertkaarten: €25,-.
Dit is inclusief het tekstboekje en consumptie na het concert. Tijdens het concert wordt geen pauze gehouden.
 
We zingen het Requiem van G. Verdi. De orkestbegeleiding is een bijzonder arrangement van Michael Betzner-Brandt, die er een "kameroratorium" van maakte. De begeleiding bestaat uit enkele solo instrumenten die de oorspronkelijk orkestpartij in dezelfde sfeer vertolken, en natuurlijk prachtige vocale solisten.
 
Kaarten kunnen alvast gereserveerd worden via onze penningmeester, of via de leden.
 
Solisten voor dit concert zijn:                              Prins Bernhard Cultuurfonds RGB logo
Sopraan - Claudia Patacca
Mezzosopraan - Sara Klein Horsman
Tenor - André Post
Bas - Robbert Muuse
 
Muzikale begeleiding:
Piano - Peter Cramer
Hoorn - Sander van Dijk
Marimba en grote trom - Arjan Jongsma
Pauken - Rein Niemeijer
Contrabas - Walter van Egeraat

Dirigent - Marion Bluthard

COV digiflyer A5


Giuseppe Fortunino Francesco Verdi (1813-1901)

In het jaar 1813 wordt in het onooglijke Noord-Italiaanse dorpje Le Roncole in de buurt van Busseto Giuseppe Verdi geboren als zoon van de plaatselijke kroegbaas. Zijn intelligentie en muzikaliteit vallen al op jonge leeftijd op. Hij krijgt muziekles van de plaatselijke organist en een rijke koopman, Antonio Barezzi, zorgt er voor dat hij naar het gymnasium in Busseto kan. Al snel volgt hij de organist op en bekwaamt zich in de compositieleer en andere muziekvakken.

Op 19-jarige leeftijd doet hij toelatingsexamen voor het conservatorium in Milaan. Helaas wordt hij afgewezen, maar een van de examinatoren ontfermt zich over hem en neemt hem onder zijn hoede. Verdi doet het goed en drie jaar later al wordt hij benoemd tot Maestro di Musica in Busseto.

Hij trouwt met de dochter van zijn mecenas, Margaritha Barezzi. Zijn geluk echter is van korte duur, de beide kinderen die geboren worden sterven op zeer jonge leeftijd en een jaar later overlijdt ook zijn vrouw.

Verdi vindt troost in de muziek en componeert de ene opera na de andere. Hij krijgt veel opdrachten en verhuist naar Parijs. Daar leert hij zijn nieuwe geliefde kennen, Giuseppina Strepponi een vermaard zangeres. In de buurt van Busseto koopt hij een landgoed Sant Agata en woont samen met haar afwisselend in Parijs en Busseto. Hij brengt de streek tot grote welvaart en krijgt hiervoor de titel Hertog van Busseto.

Ondanks zijn drukke werkzaamheden werpt hij zich op als een van de vrijheidsstrijders voor de eenwording van Italië.

De dood van zijn vriend, de dichter en vrijheidsstrijder Manzoni, inspireert hem tot het componeren van het Requiem in 1874.

Er volgen nog enkele opera’s, maar na het overlijden van zijn vrouw gaat zijn gezondheid achteruit. Hij verschaft nog de middelen voor de bouw van een rusthuis voor bejaarde musici in Milaan, Casa di Riposa per musicisti. Als het klaar is gaat hij er wonen. Twee jaar na de opening overlijdt Verdi daar op 88-jarige leeftijd.

Verdi, de eenvoudige jongen van het Italiaanse platteland, een groot componist van vooral opera’s, is niet meer. Maar in zijn muziek leeft hij voort.

Messa da Requiem van Verdi

Oratoriumkoor COV Assen heeft voor haar jubileumconcert in het najaar van 2017 gekozen voor het Requiem van Verdi en daarmee ook voor een bijzondere uitvoering.

Dat het een bijzondere uitvoering wordt heeft te maken met de muzikale begeleiding van het stuk. Er bleek een arrangement van dit Requiem te zijn van de Duitse koordirigent en muziekleraar Michael Betzner-Brandt, dat ook voor ons koor heel geschikt zou kunnen zijn. Michael Betzner-Brandt verwierf o.a. bekendheid met zijn ‘Ich kann nicht singen Chor’.

Michael Betzner Brandt

Op de foto: M. Betzner-Brandt

Toen hij met zijn kamerkoor het Requiem van Verdi wilde instuderen vond hij de orkestratie daarvoor veel te uitvoerig. Met een ensemble van vijf instrumentalisten kwam hij tot een kameroratorium. Hij slaagde er wonderwel in om de klankkleuren van het oorspronkelijke werk te behouden. Het geheel geeft een nieuwe frisse kijk op dit magistrale werk van Verdi.

In het ‘Quid sum miser’ en het ‘Lacrimosa’ neemt het koor neuriënd de rol van de snaarinstrumenten over en begeleidt zo het solistenkwartet. Op deze manier kunnen ook kleinere koren zich wagen aan dit indrukwekkende werk van Verdi. In een kleinere bezetting wint het werk misschien wel aan intensiteit en diepgang. De rol van de instrumentale solisten is zeker virtuoos te noemen en doet in niets af aan zeggingskracht.

Historische context

In 1868 overleed de Italiaanse componist Gioacchino Rossini. Verdi stelde voor dat een aantal componisten samen een Requiem zou schrijven ter nagedachtenis aan hun collega. Zelf schreef hij het deel ‘Libera me’. De ‘Messa per Rossini’ telde dertien componisten en zou een jaar na het overlijden van Rossini uitgevoerd worden. Deze uitvoering werd echter afgelast en raakte in de vergetelheid. Ruim honderd jaar later dook hij weer op en het kwam tot een uitvoering in Stuttgart.

Toen in mei 1873 de vriend van Verdi, de dichter en vrijheidsstrijder Alessandro Manzoni overleed, was Verdi ontroostbaar. Later liet hij het gemeentebestuur van Milaan weten een Requiem te willen schrijven. De première zou een jaar na de dood van Manzoni plaats moeten vinden in Milaan. Verdi herzag het ‘Libera me’, dat al op de plank lag, en voltooide het werk in 1874. Het werd uitgevoerd in de San Marco van Milaan. Er was een zeer grote belangstelling zodat men later uitweek naar het grote theater ‘La Scala’.

Het Requiem begint met een zeer ingehouden gezongen Requiem aeterna, gevolgd door de smeekbede Kyrie eleison. Het tweede deel, Dies irae, begint met een herkenbare, indrukwekkende melodie, die in dit stuk nog een aantal keren wordt gezongen. Het menselijk verlangen naar vergiffenis en genade is de rode draad in dit aangrijpende werk. Het vierde deel, Sanctus, is voor het koor een hoogtepunt. Het is een ingewikkelde, achtstemmige fuga, die leidt tot het Agnus Dei, dat afwisselend met de vrouwelijke solisten eenstemmig wordt gezongen. In het slotdeel het Libera me, eerst klein en bescheiden gezongen, komt nog een keer het Dies irae terug in alle hevigheid. Als dan het Libera me weer volgt klinkt het zelfverzekerder, om ten slotte steeds zachter, bescheidener misschien wel, te eindigen in een wegstervend slotakkoord.


Persbericht:
Het Oratoriumkoor COV Assen bestaat 85 jaar in 2017.
Ter gelegenheid daarvan geven we op 28 oktober een concert in
de Adventskerk te Assen.
We zingen het Requiem van G. Verdi. De orkestbegeleiding is een bijzonder arrangement van Michael Betzner-Brandt en natuurlijk met prachtige solisten.
Hiervoor vragen we projectleden voor alle stemgroepen.
Alls u het requiem goed beheerst, kunt u nog aanschuiven vanaf 4 september.
Na een stemtest bij de dirigent wordt bepaald of u mee kan doen.
 
U kunt meer informatie over ons koor en deelname als projectlid vinden op de website van ons koor www.covassen.nl   onder het kopje ‘informatie’. Opgave kan naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of per telefoon: 06-14424654.
 
Meer actuele informatie over het reilen en zeilen van Oratoriumkoor Assen is te vinden op onze Facebookpagina. (Klik rechts op het Facebook logo).
 

repetitie oefeningen 2015

Foto: eigen foto.